|
|
|
Multi-language edition: |
|
U bent hier: ArmoniaInterior > Nederlands > this page Vertalers |
|
|
Zit je op iets te wachten?door Marie T. Russell Vertaald door Sonia Serneels Ik herinner me hoe ik als kind, tijdens de lange en zeer koude winters in het Noorden, voor het raam stond. Als ik erop terugblik, lijkt het alsof ik daar uren stond. Ik stond daar met de steeds terugkerende gedachte « Het is hier zo saai! » Ik had medelijden met mezelf en bracht mijn tijd door aan het raam, wachtend tot er iets gebeurde, wachtend op een soort magie die mijn leven ineens leuk en opwindend zou maken. Dat patroon heb ik herhaaldelijk in mezelf en in anderen vastgesteld. Misschien kunnen we het een schone slaapster/kikkerprins complex noemen. Het bestaat uit wachten op iets of iemand om ons te bevrijden uit de situatie waarin we verzeild geraakt zijn. We bidden zelfs om « ons te verlossen van het kwaad »… opnieuw verwachtend gered te worden uit de knoeiboel waar we in verzeild geraakt zijn. Kijk naar je leven en ga na in hoeverre dit gedrag ook op jou van toepassing is. Beklaag je je huidige situatie (job, relatie, leefomgeving, enz.) zonder er ook maar iets aan te doen? Wacht je op je sprookjes-petemoei die je komt bevrijden? Of misschien God (of een ridder) die aangesneld komt op een wit paard? Wanneer ik terugkijk naar het kind dat ik was, zie ik dat mijn probleem niet het koud weer was… het was mijn houding daartegenover. In plaats van een creatieve manier te zoeken om mijn tijd door te brengen, bracht ik die tijd door met klagen over iets wat ik toch niet kon veranderen. In plaats van iets te doen dat me zou helpen om van die koude dagen te genieten, bracht ik ze door alsof ik niet in staat was een betere dag voor mezelf te creëren. Het lijkt alsof wij mensen geneigd zijn om rondom ons te kijken en de verantwoordelijkheid voor de gebeurtenissen in ons leven bij iemand anders te leggen. In plaats van de verantwoordelijkheid te nemen voor dingen die niet lopen zoals wij het wensen, lijkt het gemakkelijker om rond te kijken en zondebokken te zoeken. Dit geldt meestal voor de mensen die ons na staan: medewerkers, man/vrouw, vriend/vriendin, buren, onze familie, enz. Als we problemen hebben thuis of op het werk is het de schuld van de andere. We zeggen gemakkelijk dat het de schuld is van het gedrag van de ander (of van het weer) dat we ongelukkig zijn. Soms kijken we zelfs verder om iets of iemand de schuld te geven. We kijken naar ons verleden en vinden fouten in onze opvoeding, onze vorige relaties, religie, enz. Het is allemaal HUN schuld! Het probleem met die opvatting is: als het de schuld is van iemand anders dan moet de oplossing ook bij hen liggen. Terwijl, als je de verantwoordelijkheid voor het creëren van je eigen « rommel » neemt, dan heb je ook de mogelijkheid om er iets aan te veranderen. Maar toch als we ons in de mallemolen van het leven bevinden, vergeten we het soms. Op zo’n momenten vallen we soms terug op schuld. Als we een probleem hebben met anderen, is het omdat zij niet afgestemd zijn… niet omdat wij geen begrip, geduld en mededogen hebben. Als we « hartvochtig » behandeld worden, is dat omdat « die andere mensen » gemeen en negatief zijn… niet wij. Als we een ongeval of aanrijding hebben (lichamelijk of emotioneel), treft ons geen schuld… natuurlijk niet! Het zijn ZIJ! Als we dreigen te stikken in onze rommel, zien we alle metafysische lessen over het hoofd en vergeten we gemakkelijkheidshalve dat we onze eigen realiteit creëren. Doen we dit vanuit het besef dat als we toegeven dat we verantwoordelijk zijn, we naar ons leven moeten kijken en zien welke veranderingen we moeten aanbrengen in onze gedachten, onze houding, onze verwachtingen, in onze daden? Er is daarbuiten niemand die iets te verwijten valt! We zijn diegenen die moeten opstaan en zeggen : « Ik heb dit gedaan! Ik heb dit gecreëerd! Ik ben verantwoordelijk! » Als je eenmaal toegeeft dat jij diegene bent die de rotzooi gecreëerd heeft, dan en alleen dan, kan je het veranderen. Hoe kan je iets veranderen wanneer je er niets mee te maken hebt? Geef het maar toe! Jij bent de enige die jouw leven kan veranderen! Geweldig! Nu kan je er iets aan gaan doen. Begin met te kijken naar wat je verwacht dat er zal gebeuren in je leven. Niet naar wat je wilt, niet naar wat je leuk zou vinden, maar naar wat je verwacht. Dat is het enige dat telt. Als je vraagt om een miljoen dollar te winnen, moet je geloven dat je het zal krijgen. Je kan vragen om wereldvrede, maar zolang je niet verwacht dat het echt zal gebeuren, geef je vrede geen kans. Waar je ook om vraagt in je leven, of het nu materieel bezit is of wereldvrede, zolang je niet verwacht dat het zich zal manifesteren, heb je het helemaal bij het verkeerde eind. Het is verbazingwekkend hoe die kleine stem vanbinnen, die ongelovige Thomas, je kan onthouden wat je verlangt. Ergens geloof je in die metafysische principes. Je herhaalt plichtsgetrouw je affirmaties. Je streeft ernaar positief te denken en al die negatieve gedachten uit te bannen. Je kan visualiseren dat je dromen werkelijkheid worden, maar als iets in jou het niet echt verwacht, dan heb je jezelf van het succes beroofd. We moeten waken over onze gedachten en onze onbewuste overtuigingen. We moeten opstaan en zeggen « Ik ben baas over mijn leven. Ik beslis wat hier gebeurt! » En dan moet je constant op je hoede zijn voor de ondermijnende reacties van je bewust- of onderbewustzijn. We hebben ons veel overtuigingen eigen gemaakt. We hebben verschillende programmeringen aanvaard. En toch hebben we de controle over ons lichaam en onze gedachten. We moeten duidelijk zijn over wat we willen en verwachten in ons leven. We hebben allemaal creatieve aspecten in ons die zich uitdrukken met een stille stem. Als we het niet zo druk hadden met klagen en verwijten, zouden we misschien kunnen horen wat die stem ons te vertellen heeft. Deze stem heeft miljoenen leuke, creatieve oplossingen voor de dingen die fout lopen. Luister ernaar! Vertaald uit het " |
|
Over de auteur
Over de vertaler
|
Aanbevolen
boek: |
|
INNERSELF
BOOKS |
|
Index of articles in |
|
New Attitudes - New Possibilities © 2001 InnerSelf Publications, Cape Breton, Nova Scotia, Canada. |
Marie
T. Russell is de uitgever van InnerSelf Magazine (
Sonia
Serneels leidt een studiegroep rond Een Cursus in Wonderen in Aarschot. Ze houdt
van yoga, lezen en muziek beluisteren. U kunt Sonia bereiken via 